Iedereen kent ze: de klusjes die “maar twee minuten” duren en die we vaak “even tussendoor doen”. Een mailtje dat beantwoord moet worden. Een formulier dat je snel invult. Voor je het weet is het al na de middag en heb je vooral microtaken weggewerkt. Je grote klus staat nog precies waar hij stond aan het begin van je werkdag. “Ja, maar dat zegt de 2-minutenregel van David Allen, toch?” Dat is wat je dan vaak terug krijgt, maar bedoelde Allen dat wel met zijn regel?

Wat komt aan bod?

  1. Getting Things done: Wat is de 2 minuten regel?
  2. Wat is het verschil tussen de 2-minutenregel en snel even ‘iets tussendoor doen’?
  3. Waarom werkt de 2-minutenregel volgens Allen zelf (en waarom niet)?
  4. Hoe leer je inschatten of een taak écht binnen twee minuten past?
  5. Wanneer werkt de 2-minutenregel dus wél en wanneer juist niet?
  6. Wat is de OHIO-methode van Tijdwinst?
  7. Wat doet de OHIO-methode bij verwerking?
  8. Wat zijn betere alternatieven voor kenniswerkers die zich moeten focussen? 5 tips
  9. Dit is dus waarom de 2-minutenregel geen leidraad moet zijn bij productief werk
  10. Veelgestelde vragen over de 2-minuten regel

Getting Things done: Wat is de 2 minuten regel?

De 2 minuten regel is een productiviteitstechniek die populair werd door het boek Getting Things Done van productiviteitsconsulent David Allen. Dit boek (dat vaker GTD wordt genoemd) is al meer dan twee decennia een klassieker op het gebied van time management. In zijn boek laat David Allen zien hoe je mentale rommel en onafgemaakte taken (die normaal maar blijven rondspoken in je hoofd) kunt vangen en structureren in een praktisch time management systeem. Hoe het werkt, is als volgt:

“Als je een taak in minder dan twee minuten kunt afronden, doe het dan gewoon!”

Dus kun jij een taak onder twee minuten verwerken, dan pak je dat meteen op om mentale ruis te voorkomen en je takenlijst opgeruimd te houden. Het noteren van elk klein ding dat je nog moet doen, kost immers vaak meer tijd dan het snel even uit te voeren.

Voorbeeld twee-minuten regel in de praktijk:
Bij het verwerken van je mailbox stel je meteen een mailtje op in plaats van de mail weg te klikken en in je inbox te laten staan of in te plannen voor later.

Volgens Allen werkt deze methode, omdat kleine acties zich snel opstapelen. Wanneer je mini-taken meteen afrondt, zul je minder uitstelgedrag vertonen. Ook verminder je je mentale chaos en zie je precies welke zaken nog ingepland moeten worden of overleg vereisen. Het scheelt ook de nodige tijd. Telkens kleine taakjes niet doen maar er wel over nadenken kost je simpelweg meer tijd dan ze gewoon in een keer af te handelen.

In de Tijdwinst Podcast bespreek ik met high performance blogger voor Tijdwinst.com, Inge Martina Nysten, over het boek Getting Things Done van David Allen. Bekijk de aflevering hier.

“Je zegt David Allen? Ik dacht dat de 2-minutenregel hoorde bij James Clear?” Scherp gezien! Auteur en spreker James Clear heeft het in zijn boek Atomic Habits ook over een 2-minutenregel, maar die is niet hetzelfde als die van David Allen (hoewel Clear wel voortborduurt op het David Allen concept):

Maar wat is de 2-minuten regel van James Clear dan?

Hoewel Clear geïnspireerd is door de twee minuten regel van David Allen en hierop voortgaat, betrekt James Clear zijn regel op gewoontes:

“When you start a new habit, it should take less than two minutes to do.”

Het idee van James is om de integratie van nieuwe gewoontes zo makkelijk mogelijk te maken, zodat mensen geen uitstelgedrag vertonen.

Voorbeeld:
In plaats van “een hoofdstuk lezen voor het slapengaan” doe je nu “een pagina lezen voor het slapengaan.”

Als je eenmaal gestart bent, aldus James Clear, is het veel makkelijker om vol te houden en van iets een nieuwe gewoonte te maken. En dat startpunt wordt door zijn 2-minutenregel net wat aantrekkelijker gemaakt.

“Maar is de 2-minutenregel niet gewoon een excuus om even snel iets tussendoor te doen?” Nee, er zit een belangrijk verschil tussen:

Wat is het verschil tussen de 2-minutenregel en snel even ‘iets tussendoor doen’?

De 2-minutenregel van David Allen lijkt op het eerste gezicht op gewoon iets snel oppakken, maar het is een totaal andere mindset. Bij deze regel maak je een bewuste keuze: als een taak minder dan twee minuten kost, doe je hem direct, omdat je daarmee je systeem schoon houdt en je focus bewaakt. Bovendien pas je deze regel gericht toe, als je dingen bent aan het verwerken (en dus niet aan het produceren, zoals tijdens focuswerk).

Even iets tussendoor oppakken is meestal reactief werken; je laat je leiden door wat op dat moment binnenkomt en reageert instinctief, zonder dat je echt bewust bepaalt of dit nu belangrijk is. Tussendoor handelen gebeurt op basis van prikkels: een notificatie, een vraag of een klein verzoek trekt je aandacht weg van waar je eigenlijk mee bezig zou moeten zijn.

Dit kan elk moment van de dag gebeuren, dus ook tijdens je focustaken. Het lijkt immers maar iets kleins: even snel iets afhandelen voor je het vergeet of omdat die aardige collega je wat vraagt. Bullsh*t, als je het mij vraagt, want wat klein en onschuldig begint, stapelt zich op. Elk moment dat je iets tussendoor oppakt, schuif je je belangrijkste werk naar later en verspil je mentale energie aan relatief onbelangrijke taken.

De 2-minutenregel voorkomt dus uitstelgedrag en zorgt ervoor dat je proactief te werk gaat. Hoe komt het echter dat deze regel zo’n grote invloed heeft gekregen?

Waarom werkt de 2-minutenregel volgens Allen?

De 2-minutenregel is volgens Allen een krachtige productiviteitstechniek. Omdat je meteen een besluit neemt over een taak voorkom je dat je vervalt in uitstelgedrag. Zo voorkom je dat je taken zich opstapelen. Het pijnlijk simpele volgens de productiviteitsexpert is de eenvoud en het feit dat je direct actie onderneemt. Dit is effectief om de volgende redenen:

  • Minder onrust: als je minder taken open hebt staan, zorgt dat gelijk voor een leger hoofd en minder onrust in je lijst. 
  • Minder uitstellen: doordat je meteen actie onderneemt, voorkom je dat taken zich opstapelen en behoud je controle over je werk.
  • Bespaart tijd: wat Allen zelf ook zegt is dat het soms meer tijd kost om een taak door te schuiven, te onthouden en later opnieuw op te pakken dan hem direct op te pakken.
  • Verhoging productiviteit: door een actie meteen uit te voeren, blijf je in de flow en verspil je geen energie en tijd aan terugkomen op dezelfde taken. 

Waarom is de 2-minutenregel echter tegelijk zo aantrekkelijk voor misbruik?

Een taakje afronden voelt efficiënt, slim en productief, ook als het inhoudelijk nergens over gaat. Je brein houdt echter van snelle winst. Je ziet iets, je doet het, klaar. Dat geeft het prettige gevoel dat je lekker bezig bent, terwijl je ondertussen structureel afwijkt van werk dat focus vraagt. Daar komt nog iets bij, namelijk de snelle dopamineboost die elk afgerond taakje oplevert. Elk vinkje triggert een beloning in je brein. Je krijgt er een shotje dopamine voor, waardoor je brein al snel denkt: “Vooruit, nog eentje dan.”

Voor je het weet ben je een kwartier verder met mini-acties die allemaal “maar twee minuten” duurden, terwijl je echte belangrijke taken onaangeroerd blijven liggen. 

De 2-minutenregel geeft je bovendien een heerlijk gevoel van controle. Je doet iets kleins, vinkt het af, dopamine erbij, kijk mij eens productief zijn. Dat gevoel is verslavend, want het lijkt alsof je grip krijgt op je werk, terwijl je in werkelijkheid vooral bezig bent met opruimen in plaats van te produceren. Voor je het weet gebruik je de regel niet meer als bewuste keuze maar als excuus om lastige taken te ontwijken, omdat snelle acties veiliger voelen dan diep werk.

Heel verleidelijk dus om snel even iets op te pakken dat maar 2 minuten duurt, maar dan ga je helemaal voorbij aan waar de regel voor bedoeld is: namelijk verwerkingswerk en niet productiewerk. Dus wil je jouw mailbox leegmaken aan het eind van je werkdag? Dan kun je de 2-minutenregel toepassen. Moet je natuurlijk wel zeker weten dat de taak 2 minuten duurt. Niet dat je hem oppakt en er alsnog tig andere acties aan verbonden zitten. Hoe kun je dit echter weten?

Hoe leer je inschatten of een taak écht binnen twee minuten past?

Het idee van de 2-minutenregel is dat je snel inschat bij verwerkingstaken of een taak letterlijk in een paar minuten af is. Je pakt hem dan direct op, zodat hij niet blijft liggen. Vaak gaat het om kleine acties, zoals:

  • een mail beantwoorden
  • een formulier invullen 
  • een afspraak in je agenda zetten

Easy, peasy, zou je zeggen. Toch hebben veel mensen veel moeite met het inschatten van hoeveel tijd iets kost. Ik zie daarin twee oorzaken:

  • Planning fallacy: zorgt ervoor dat we systematisch de tijd die een taak kost te laag inschatten. We focussen op het scenario waarin alles vlekkeloos gaat, terwijl de realiteit altijd complexer is, waardoor een taak die in gedachten twee minuten duurt vaak langer blijkt te zijn.
  • Verborgen vervolgacties: zelfs als een taak op papier maar twee minuten duurt, vergeten we vaak de verborgen vervolgacties die eraan vastzitten. Een snelle mail sturen kan betekenen dat je eerst gegevens moet opzoeken, notities moet maken of later moet opvolgen. Het zijn deze kleine extra stappen die de werkelijke tijd flink doen oplopen terwijl je aanvankelijk dacht dat het zo gepiept was.

Tja… dan loop je dus tegen zo’n taak aan die zich niet laat uitvoeren in 2 minuten. Wat doe je daar dan mee?

Ik spreek met mijn collega over hoe je het 2-minuten principe het best kunt toepassen

Wat doe je als het niet binnen 2 minuten lukt?

Zodra je merkt dat een taak langer dan twee minuten duurt, stop je. Niet omdat je lui bent, maar omdat je een beslissing hebt te nemen. Duurt het langer, dan hoort de taak niet meer in het domein van “nu doen”, maar in je time management systeem.

Volgens de 2 minuten methode heb je dan drie opties:

  1. Je delegeert de taak, als iemand anders ’m beter of sneller kan doen. 
  2. Je plant ’m, door hem op je eerstvolgende-actielijst te zetten, gekoppeld aan de juiste context. 
  3. Je archiveert ’m als referentie of someday/maybe, als er geen directe actie nodig is. 

Geen vrijblijvend “doe ik later wel”. Geen losse notities in je hoofd. Je brein verlangt naar helderheid, niet naar goede voornemens.

De kern is dus simpel: je kunt ook nu pas echt stoppen als een taak een vaste plek heeft gekregen.

Het is je misschien al opgevallen dat ik het overal heb over verwerken in plaats van over productie- en focustaken, want dat is waar de 2-minutenregel oorspronkelijk voor is gemaakt:

Wanneer werkt de 2-minutenregel dus wél en wanneer juist niet?

De bedoeling van Allens twee minutenregel was: als je tijdens een verwerkingsmoment een taakje tegenkomt dat je in zeer korte tijd kunt afronden, doe het meteen. Want Allen stelt dat als je besluit een taak te parkeren en je moet die later terugvinden en je moet opnieuw opstarten, dan kost dat méér tijd dan het direct af te handelen. Dat scheelt tijd en naar tijdwinst streven we, toch?

Voor welke taken is de 2-minutenregel het meest effectief in de praktijk? De 2-minutenregel hoort thuis tijdens een bulk-verwerkingsmoment. Wat bedoel ik daarmee? Nou, denk aan taken als: 

  • je inbox leegmaken
  • je taken-inbox doorspitten
  • notities verwerken

Je bent kortom bezig met overzicht te creëren en je zit dan in de “beslis-modus”. Wat doe je met een taak:

  1. weggooien? 
  2. archiveren?
  3. delegeren?
  4. nu doen?
  5. plannen?

De ervaring leert echter dat het vaker fout gaat hierbij. Ik was eens aanwezig bij een congres, waarbij de GTD-methode geïntroduceerd werd en waarin de salesman me ervan probeerde te overtuigen dat je de 2-minutenregel altijd en overal kunt toepassen… Right, misschien toch eens Getting things done lezen, vriend?

Wat is the 2-minuten regel dan niet?

Wat de regel dus niet betekent (en hier gaat het meer fout dan goed) is elk kort verzoek of elke korte taak die je pad kruist de hele dag door “even tussendoor” doen. Daarmee maak je van een nuttige verwerkingsregel een permanente onderbreking en verslaving aan ah-hoc, waardoor je productiviteit juist achteruit gaat. 

Mensen trekken dus de regel los uit zijn context en plakken hem op de hele werkdag (en nergens in GTD wordt dit gepredikt door Allen zo ver ik weet). Alles wat kort lijkt, doen ze direct. Gevolg: je dag wordt één groot “even tussendoor”. Dat levert drie problemen op:

  1. Geen focus: Elk microklusje is een context wissel, waardoor je je niet meer kunt focussen op die ene belangrijke taak. Je denkt dat je vaart maakt, maar je zakt weg in oppervlakkig werk.
  2. Je agenda en je takenlijst verliezen hun rol: Je negeert geplande werkblokken en schuift de belangrijke taken, je keien (zoals ik die benoem in mijn tweede boek Full focus op wat echt belangrijk is), voor je uit.
  3. Je laat andermans prioriteiten je dag bepalen. “Ach, het is toch maar twee minuten” wordt een sociale drukknop. Als je daar steeds op ingaat, kom je structureel te laat aan je eigen werk toe.

Dus: nee, nee en nog eens nee. Allen past zijn productiviteitstechniek alleen toe op verwerkingstaken. Dat is de context en daar moet je hem niet los uit trekken.

Wat is de OHIO-methode van Tijdwinst?

Je hebt misschien opgemerkt dat ik in het voorgaande benadrukt heb dat volgens Allen (en de volgers van GTD) de 2-minutenregel the way to go is om dingen te verwerken. In onze trainingen time management merkte ik echter op dat twee minuten in de praktijk vaak net te krap zijn om iets écht netjes te verwerken. Daarom hanteer ik in het verwerken een ruimere, nog steeds strakke drempel: de 5 minuten-regel (zoals geïntroduceerd in mijn boek Elke dag om 15.00 klaar). Het principe blijft echter hetzelfde: als afronden nu minder gedoe kost dan parkeren en terugkomen, dan doe je het in 5 minuten.

Wees wel kritisch. Heb je vaker van die kleine taakjes, houd er dan ruimte voor in je planning en bundel ze bijvoorbeeld in een tijdsblok dat je ze allemaal in een keer oppakt. Bovendien hoef je niet alles zelf uit te voeren wat op je bord belandt. Durf ook te delegeren.

Bij de beslisronde tijdens het verwerkingsproces gebruik ik de OHIO-methode. OHIO staat niet voor de staat in de Verenigde Staten, maar voor: Only Handle It Once. Het betekent dat je de input direct moet behandelen en niet moet wegschuiven en uitstellen.

Neem je mail als voorbeeld: neem eventuele acties uit de mail en doe er bewust wat mee. Gooi het weg, archiveer het, delegeer het, doe het nu (als de actie korter duurt dan 5 minuten) of plan het in (als de actie langer duurt dan 5 minuten). Maar zet niet de mail terug als ongelezen in je inbox om “er later nog even naar te kijken”.

Senior trainer time management, Patrick Stastra, legt je de OHIO-methode uit in deze video. Of lees hieronder verder.

De 5-minutenregel is dus onderdeel van de OHIO-methode. Ik ga op deze methode hieronder daarom nog wat dieper in:

Wat doet de OHIO-methode bij verwerkingstaken?

Ondanks dat de OHIO-methode geldt voor vijf minuten verwerkingstijd is het principe hetzelfde: kost afronden je minder tijd en gedoe dan parkeren en terugkomen op een taak, dan verwerk je die taak meteen. Zo ziet de OHIO-techniek uit in jouw time management systeem: 

  • Hoort deze actie bij jouw werkzaamheden? Nee, dan meteen weggooien.
  • Bevat deze mail een actie? Nee, maar wil je er later wel wat mee? Dan archiveer je hem.
  • Hoort deze actie niet bij jouw werkzaamheden, maar is het wel belangrijk voor iemand anders? Delegeer de taak dan. 
  • Duurt de actie minder dan 5 minuten om uit te voeren en moet jij hem uitvoeren? Dan voer hem uit.
  • Moet je een actie uitvoeren, maar duurt die langer dan 5 minuten? Maak een eerstvolgende actie op je takenlijst of plan een blok in de agenda (als de taak langer duurt dan 30 min).

In mijn takenmanager zet ik alle taken die tussen de 5 en 30 minuten duren. Deze acties zet ik in mijn takenlijst als een concrete eerstvolgende actie met de juiste context en prioriteit. Zo weet ik precies wat ik met een taak moet doen en wanneer.

Alles boven de 30 minuten blok ik in mijn agenda, waar ook mijn afspraken genoteerd staan. Als laatste zet ik de taken die ik bij anderen uitzet op een Wachten-oplijstje. Hier zet ik duidelijk in met wie ik te maken heb, wat ik heb uitgezet en wanneer ik het nodig heb. Ook de kleine 5-minutentaakjes die ik gedelegeerd heb, maar wel in de gaten wil blijven houden staan op mijn wachten-op-lijstje. Bovendien zet ik er een reminder bij, zodat ik geen enkele deadline mis, alleen omdat anderen me niks aangeleverd hebben.

De winst van de vijf-minutenregel is praktisch: je maakt je verwerkingsrondes sneller en schoner, zonder te vervallen in microplanning. Maar ik kan het niet genoeg benadrukken: de OHIO-methode geldt net als de 2-minutenregel alleen voor verwerken, niet voor produceren.

Hoe je productiewerk aanpakt (of zoals wij het noemen: focuswerk of deep work)? Ik geef je een aantal handige tips:

Wat zijn betere alternatieven voor kenniswerkers die zich moeten focussen? 5 concentratie verhogende tips

Als kenniswerker wil je focusblokken echt benutten, dus alles wat je aandacht versnipperen kan, laat je links liggen. Geen notificaties. Geen overbodige tabbladen. Noise cancelling headphones op. En gaan met die banaan. 

1. Werken met tijdsblokken

Time blocking is een bekende time management techniek, waarbij je je werkdag in blokken verdeelt. Elk tijdsblok geeft een bepaalde taak of groep van gelijke taken weer. Deze time management methode levert belangrijke voordelen op: 

Elke werkdag start je weer met een concreet schema, waarin precies staat wat je moet doen en hoelang je hiervoor hebt. 

2-minuten-regel

2. Taken clusteren

Taken bundelen (beter bekend onder de naam time of task batching) is een manier om productiever te werken door gelijksoortige activiteiten achter elkaar uit te voeren binnen een gepland tijdsblok. Het idee hierachter is om te voorkomen dat je constant van denkrichting verandert; dat heen en weer springen tussen verschillende taken slurpt namelijk veel energie en vreet aan je focus.

Voorbeelden:
Van 16:00-16:30 administratieve taken
Van 16:30-17:00 wekelijkse reflectie

3. Werken met prioriteiten

Ik wil tijdens mijn werkdag bewust kiezen waar ik me mee bezighoud, gebaseerd op wat mijn doelen, waarden en verantwoordelijkheden zijn. Prioriteiten stellen is hierbij van belang. Maar hoe pak je dat aan? De meeste mensen starten met taken die weinig tijd kosten, zodat ze snel dingen van de takenlijst kunnen afvinken. Voelt misschien goed, maar voor mij is dat geen uitkomst. Zonder een duidelijk plan de campagne voor je werkdag, verlies je jezelf namelijk sneller in de waan van de dag. Brandjes blussen… Het gevoel nooit iets gedaan te krijgen… Overvol hoofd aan het eind van de werkdag… Nee, mij niet gezien.

Als alles namelijk even belangrijk voelt, dan voel je je al snel overweldigd. Kies dus wat voor jou belangrijk is aan de hand van de volgende vier vragen:

  1. Is de taak dringend en belangrijk? Dan meteen doen.
  2. Is de taak niet dringend, maar wel belangrijk? Plan hem dan in.
  3. Is de taak wel dringend, maar onbelangrijk voor jou? Delegeer hem.
  4. Is de taak én niet dringend én niet belangrijk? Weg ermee dan!

4. Focus op keien

In mijn boek Full Focus op wat echt belangrijk is geef ik aan dat je je werkzaamheden kunt verdelen in keien, kiezels en zand op basis van de Pickle Jar Theory van Jeremy Wright. Wright stelt dat je maar beperkt de tijd hebt en daarom wijs moet kiezen waar je je mee bezig wilt houden op een dag. 

“Wie zijn tijd effectief wil benutten, moet eerst scherp krijgen welke taken het zwaarst wegen en daar zijn agenda op inrichten.”

Niet alles verdient dezelfde plek. Het gaat erom dat je eerst vaststelt wat echt verschil maakt en vervolgens je dag daaromheen organiseert. Wat daarna nog overblijft, gebruik je voor minder urgente bezigheden:

  • Keien: dit zijn echt belangrijke taken voor je, die op de lange termijn grote impact hebben. Ze zijn echter vaak niet urgent. Voorbeeld: opzetten nieuwe merkidentiteit.
  • Kiezels: dit zijn taken met een bepaalde urgentie en impact op de korte termijn. Meestal gaat het om taken die simpelweg gedaan moeten worden. Laat je ze liggen, dan krijg je daar vroeg of laat gedoe van. Denk aan: facturen betalen of klanten bellen.
  • Zand: zandtaken houden je veelal af van je keien en hebben nauwelijks impact (of ze nu urgent zijn of niet). Zandtaken zijn bijvoorbeeld: je mailbox overdadig checken of inefficiënte vergaderingen. 

Ik werk op een dag aan twee á drie keien tijdens mijn focusblokken. De rest vul ik op met kiezeltaken en wat overblijft gaat pas naar de zandtaken.

Ik lees full focus op wat echt belangrijk is

5. Voldoende pauze nemen

Het blijft een eeuwige paradox: voldoende rust nemen om productiever voor de dag te komen? En toch is het waar. Voldoende pauze nemen maakt je productiever, omdat je brein tijd krijgt om te verwerken en te resetten. Zonder pauze blijf je doorduwen op wilskracht, terwijl je aandacht langzaam versnippert en je fouten maakt die je later weer moet herstellen. Tijdens een pauze zakt de mentale ruis weg, waardoor informatie beter wordt opgeslagen en verbanden vanzelf ontstaan. 

Tip: gebruik de Pomodoro-techniek. 25 minuten werken en 5 minuten pauze. Of voor deep work: 50 minuten werken met 10 minuten pauze.

Het brein werkt namelijk niet lineair, het werkt in golven. Door bewust even te stoppen geef je het de kans om op te ruimen, prioriteiten bij te stellen en energie terug te winnen. 

Kortom: dit is waarom de 2-minutenregel geen leidraad moet zijn bij productief werk

De kern van de 2-minutenregel van David Allen is als volgt: pak een taak meteen op als hij korter dan twee minuten duurt, zodat je je systeem schoon houdt en overzicht behoudt. Het gaat om bewuste keuzes maken tijdens het verwerken van je werk, niet om elk klein klusje op te pakken dat je pad kruist. Wie de regel verkeerd toepast, belandt daarom in een eindeloze cyclus van reactief werk en zandtaken, terwijl de echte keien liggen te wachten. Niet echt productief dus…

Merk je echter dat 2 minuten een beetje kort door de bocht is? Experimenteer dan eens met onze OHIO-methode en 5-minutenregel tijdens je verwerkingsmomenten. Houd bovendien je focusblokken heilig en stel je keien scherp vast. Zo voorkom je dat productiviteit een verslavend gevoel wordt en creëer je werk dat werkelijk impact maakt. Probeer het ook eens uit en ben weer bezig met de dingen die voor jou van belang zijn.

Björn Deusings,
coach persoonlijke effectiviteit en time management expert

Leer de OHIO methode en meer in onze time management cursus

Wil je meer weten over de OHIO-methode? Of wil je leren hoe je moet plannen? Dit en nog veel meer leer je tijdens onze eendaagse cursus time management. Tijdens onze eendaagse cursus time management ontdek je praktische vaardigheden die je direct kunt toepassen:

  • Je leert technieken om je werkuren slimmer en efficiënter in te richten, zodat je minder tijd verliest aan afleidingen.
  • Je oefent met het stellen van prioriteiten en doelen, zodat je je energie richt op de taken die er écht toe doen.
  • Je krijgt handvatten om je planning te verbeteren, waardoor je makkelijker een balans vindt tussen routinewerk en uitdagende projecten.
  • Je leert hoe je grenzen bewaakt, zodat je je focust op wat voor jou belangrijk is en de kracht behoudt om dingen succesvol af te ronden.
  • Je ontdekt hoe je je mailbox overzichtelijk houdt met het OHIO-principe, zodat e-mailbeheer je niet langer beheerst.

Een time management training geeft je precies die strategieën en vaardigheden die nodig zijn om overzicht te creëren en structuur in je werkdag aan te brengen. Meld je dus snel aan.

Meer lezen over time management technieken?

Wil je elke dag wat nieuws leren?

Volg ons op LinkedIn, Instagram of Pinterest en ontdek dagelijkse inzichten die jouw productiviteit een flinke duw in de rug geven. We delen ook manieren om beter te communiceren, feedback te geven en effectiever te werken. Wil je de nieuwste artikelen overzichtelijk en makkelijk in je mailbox ontvangen? Meld je dan aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.

Veelgestelde vragen over de 2-minuten regel

  • Wat is de 3 minuten regel?

    De 3-minutenregel is een techniek die uitstelgedrag tackelt. De regel werkt als volgt: spreek met jezelf af dat je slechts drie minuten aan een taak werkt. Voel je daarna nog steeds geen motivatie, dan leg je het gewoon weer neer. De ervaring wijst uit dat 98% van de mensen na die drie minuten langer doorwerkt of zelfs de taak volledig afrondt.

  • Wat is de 2-minutenregel precies en waar komt deze methode vandaan?

    De 2-minutenregel is ontwikkeld door David Allen in zijn bekende methode Getting Things Done (GTD). De regel stelt dat je tijdens verwerkingstaken acties die korter dan 2 minuten duren meteen moet afhandelen. Het parkeren, onthouden en later weer oppakken van zo’n kleine taak kost namelijk meer tijd dan het direct uitvoeren ervan.

  • Hoe pas je de 2-minutenregel toe in een volle werkdag met veel onderbrekingen?

    De 2-minutenregel pas je alleen toe bij verwerkings- of afhandelingswerk en absoluut niet bij focuswerk. Dit betekent dat je kleine mailtjes, telefoontjes of administratieve acties direct afrondt tijdens je verwerkingsblok, zodra je ze tegenkomt. Voor grotere, diepgaande taken blijf je ongestoord in je focusblokken werken. Het gaat erom bewust keuzes te maken, niet reactief overal tussendoor te springen.

  • Waarom voelt de 2-minutenregel productief maar levert hij soms minder resultaat op dan gedacht?

    Dit gebeurt vaak wanneer de regel verkeerd wordt toegepast. Men ziet het dan als een excuus om focustaken te onderbreken voor korte taakjes. Dat was nooit de bedoeling van David Allen. De regel is uitsluitend bedoeld voor het moment dat je al bezig bent met het verwerken van je inbox of administratie, om te voorkomen dat kleine acties onnodig op een takenlijst belanden.

  • Hoe gebruik je de 2-minutenregel als hulpmiddel zonder dat hij je planning overneemt?

    Beperk de regel strikt tot kleine verwerkingsacties. Alles wat écht binnen twee minuten kan: meteen doen. Taken die langer duren, plan je consequent in je timemanagementsysteem in. Zo houd je controle over je dag, blijft je planning waterdicht en voorkom je dat snelle, urgente acties je afleiden van je belangrijkste werk.

Wie zijn wij? | Tijdwinst.com

Tijdwinst.com is een trainingsbureau dat gespecialiseerd is in slimmer (samen) werken. Daarvoor bieden we je diverse (online) trainingen aan. Van time management tot snellezen. Nieuwsgierig? Bezoek onze website of blogs en schrijf je snel in voor een van onze trainingen.